A Day in Skopje

Утрото

Здраво! Јас се викам Ана. Јас сум од Скопје. Денес е сабота и времето е убаво.

Јас станувам во осум часот. Надвор е сончево и топло. Јас отворам прозорецот во мојата соба.

За појадок јадам леб со мед и пијам кафе со млеко. Мојата мајка подготвува се во кујната.

Во центарот

Во десет часот одам во центарот на Скопје. Денес носам бела кошула и сини фармерки. На нозете носам црни чевли.

Прво одам на Плоштад Македонија. Таму има многу луѓе. Некои седат на клупи, други шетаат.

Јас гледам еден пријател. Тој се вика Марко.

— Здраво, Марко! Како си?

— Здраво, Ана! Добро сум, благодарам. А ти?

— И јас сум добро. Убаво време денес, нели?

— Да, многу убаво! Кај одиш?

— Одам во Старата чаршија.

Во Старата чаршија

Марко и јас одиме заедно во Старата чаршија. Таму има многу дуќани и кафулиња.

Во еден дуќан гледам убава црвена фустан. Колку чини? Осумстотини денари.

Потоа седнуваме во едно кафуле. Марко сака кафе, а јас сакам чај.

— Што сакате? — прашува келнерот.

— Едно кафе и еден чај, молам.

— Дали сакате нешто за јадење?

— Да, две бурици, молам.

Ние седиме и разговараме. Марко раскажува за неговите хобија. Тој сака да чита книги и да игра фудбал.

Попладнето

Во два часот попладне, јас одам дома. Сум малку уморна, но среќна.

Дома, мајка ми прашува: — Како помина денот?

— Одлично, мамо! Го видов Марко и бевме во Стара чаршија.

За вечера јадеме шопска салата и печено месо. Многу е вкусно!

Навечер читам една книга во мојата соба. Во единаесет часот, одам да спијам.

Беше убав ден во Скопје!